Italian poem
La ciantia di crafuns
by Amando Alfreider (1898–1941)
Ai dij che i ëis fat crafuns da i nen dè a düć assà, porchël sunse gnüs a odëi, sce ai é bëgn garatà. Crafuns unse nos assà. Spo dene mefo ca! Tolede, mangede ćina che i n’ëis assà. Dilan y Dî s’al pai! Les ćioures va a chirì fonguns y nos mangiun crafuns. Trala, trala, tralalalala…
al n’é no grisc no bröm, spo unse damanè ći sëgn che chësc é stè. Ai dij che chësc é n sëgn che düć conësc dër bëgn. Ćiarede, dijede, sce ai n’é nia garatà? Plü bi che les flus de mà! Godess’la denanche la finì, spo junse a dormì. Trala, trala, tralalalala…