Versos German Anton Günther Feieromd

German poem

Feieromd

by (1783–1863)

Listen in the reader

Lieder u. Ged. in erzgeb. Mundart. No. 36. Melod. Text u. Zeichn. v. Ant. Günther

1. Da Sonn steicht hentern Wald drüben nei, besaamt da Wolkn rut, a jeder lecht sei Warkzeich hie on schwenkt zen Gruß sän Hut.

’s is Feieromd ’s is Feieromd ’s Tochwark is vullbracht, ’s gieht alles seiner Hamit zu, ganz sachta schleicht da Nacht.

2. On üwern Wald a Vöchela Fliecht noch sän Nast! zu. Ven Därfl drübn a Glöckl klengt, Dos maant: lecht eich ze Ruh.

Refr.: ’s is Feieromd u. s. w.

3. Do zieht’s wie Friedn dorch dr Brust, ’s klengt als wie a Lied, Aus längst vergangina Zeitn rauscht’s Gar hamlich dorch’s Gemüt.

Refr.: ’s is Feieromd u. s. w.

4. Gar manichs Harz hot ausgeschlogn, Verbei is Sorch on Müh’, On üwern Grob ganz sachta zieht A Rauschn drüwer hie.

Refr.: ’s is Feieromd u.s.w.