Versos Italian Camillo Boito Il colore a Venezia

Italian poem

Il colore a Venezia

by (1836–1914)

Listen in the reader

Se spera che i sassi Deventa paneti, Perchè i povareti Se possa saziar. (Viva, ec.... Ma!)

Se spera che el caldo Principia in genaro E senza tabaro Poder caminar. (Viva, ec.... Ma!)

Se spera che adesso No nassa più tose, Perchè le morose Se possa sposar. (Viva, ec.... Ma!)

Se spera, se spera Che el nostro Governo No deva in eterno Le tasse lassar. (Viva, ec... Ma!)

Se spera, e sperando Ne capita l’ora De andar in malora Col nostro sperar.