Versos Italian Cecco Angiolieri I' son sí magro, che quasi traluco, De la persona no, ma de l'avere

Italian poem

I' son sí magro, che quasi traluco, De la persona no, ma de l'avere

by

Listen in the reader

I’ son si magro, che quasi traluco, de la persona no, ma de l’avere; ed abbo tanto piú a dar. che avere, che m’è rimaso vie men d’un fistuco. Ed èmmi si turato ogni mi’ buco, ch’i’ho po’che dar e vie men che tenere: ben m’è ancora rimas’un podere, che frutta l’anno il valer d’un sambuco! Ma non ci ha forza, ch’i’so’ ’nnamorato; ché, s’i’avesse piú òr, che non è sale, per me saria ’n poco temp’assommato. Or mi paresse almeno pur far male! Ma, con piú struggo, piú son avviato di voler far di nuovo capitale.