Spanish poem
Soneto de inspiración
No habrá métrica, rima ni sistema que al soneto le sirva de simiente, si no acude la idea complaciente que al presente requiere mi poema
Si renuevo mis ansias, insistente, a la angustia le infundo fuerza extrema, y acreciento el prolífico problema de la crónica ausente recurrente
Por lo tanto, de nulo sentimiento, me confieso y resigno cuanto tema, por fatiga, desgano o descontento,
al ingenio le imponga su anatema Mas reviendo lo escrito, no hay dilema: sin idea al poema lo sustento.