Italian poem
Textauzuge
by Franz Rudiferia (1821–1903)
Sàng orèssi bang šcri atìra Mo jàmma ung pü dö tinta tna čuira L bung ān ö l bung dö Sai bel augurè in kš dè Mo por recordànza e memòria Sai conté na piĉra stòria O sonè ung te piĉĉe sonètt Ki ma studiö in sàra d nànc ŝi tlött Dö plö ottes ìte a Costadedòi Ài nudrì sö te bong pròi E ŝpo l ān 1868 èl naŝù ung te piĉ müt Mo la òta èl piĉe mo indinè dütt Dö Settamber èl pa naŝü Impò bel gros e ŝaldi forü Dö kö ölpa? dö Titta dö Nazio Spo toŝ süa ùma iá dè ung te piĉ bàccio Tita šöl compère fos sang aršignè Tita, Spo šìsseng atìra al lašè battiè Toš èssi šüs ite da sior Curàt Al dišò – ci bel piĉĉe, tang bang fat Atira l’oi sang battiè Kal sang bang zànza sö insòm l čie . Bèrba Titta ko joraispa laŝè mat inôm? O Franzl, i spörr kö al vang ng dar omm Spo fòra ćiasa jài de šüfa lüšia Ö, l pür pičče Franzl á tang ciafè la strüšia Ung dö diš la ùma del piĉĉe: Tita vìmo sö Ciaramo inkö màngiel bel papačö Schau, heute isst er schon Milchnocken. O fòmma caš pičče e sàn e ha un bung magùng Al vang pa grang, gàuša kö al ha ungte gran montùng.