French poem
Xxv
I pourtihoun d'Andanço e d'Andanceto Es arribado enterin la floutiho E i'an cargo de post, de talaguëgno, De fais de dougo e de roudau de ciéucle. E ribejant la costo parpelouso Dóu Vivarés, toujour que mai arèbro, Toujour que mai feroujo e travessudo, Se van crousant, quasimen toco à toco, Emé la maio lènto e la rejano E li chivau d'uno autro longo tiero Que sus Lioun peniblamen remounto. --Salut!--De chasque las li bras se lèvon E li capèu vouguejon dins l'espàci: --Eh! coume vai lou viage?--A la coustumo! --I'èro au Sant-Esperit lou gros mudaire? --Regardavo au soulèu quant èro d'ouro. --En bevènt à soun flasco?--Eto, pardinche! --Es engrava lou pont vers Bagalanço? --N'a pas parla lou gros Tòni.--L'Ardecho Alor aura founsa contro lis isclo. --Se pòu.--E vautre, alin à la Grand-Gafo, Avès agu forço aigo?--Jusquo au vèntre! --Mai de la fiero an panca fa li crido? --Riscas pas de gagna la móutounesso, Coulègo!--Coume vai?--D'en Aigo-Morto Partian, i'a quinge jour, e vers Li Santo, Se bidoursant subre sis ancoureto, Vesian sus Rose un bastimen de Tùnis Qu', en pano retengu souto la biso, Esperavo l'embat pèr faire velo Au proumié jour vers lou port de Bèu-Caire. Èro carga de dàti e de jusiolo Que, sus si vèsto roujo, èron garnido De sequin d'or e de piastro lusènto.