French poem
Xxxii
Fai bon dourmi. Tant-lèu pamens l'aubeto Fai tubeja la brumo o, coume dison, La flour de l'aigo, sus lou cours dóu Rose Au barcarés renais la boulegado E di moulin nadant vai la baluto. De soun vièi castelas entre li rouino, Crussòu alin remèmbro encaro l'iro Dóu Baroun dis Adré: quand, touto pleno Dóu sang di Catouli que sagatavo, Faguè, s'es vertadié ço que se conto, Bagna si fiéu amount dins la citerno Pèr i' ancra dins lou cor soun ahiranço. Antan nis de baroun, vuei nis de nible. Sus la segoundo nau mounto à Valènço Un bèl eissamenoun de dono gaio, Cabeladuro en l'èr, bloundino o bruno, Souto si gràndi pienche à rèst de perlo, Emé dous cavalié que van em' éli, Souto lou bras d'estrumen de musico, Tambour de basco e vióuloun e mandorro. Tout acò ris, jargouno e cacalejo En s'entravant li pèd dins la barcado I mouloun de balot de touto merço Qu'un vòu de porto-fais empielon dintre. Li negouciant, grèu, permenant sa buerbo Ounte brusisson li cachet de mostro Sus sa pecùni au centuroun rejouncho, Dóu cargamen survihon l'estivage.