German poem
Braut und Bräutigam
by Friedrich von Logau (1605–1655)
Unter andren ist auch diß, das von Gottes Zorn uns lehret, Wann man etwa nicht gar viel Braut und Bräutgams Stimme höret. An Personen mangelts nicht, an der Stimme mangelts ietzt, Weil das Braut-Volck unsrer Zeit gerne still im Winckel hitzt.