German poem
Die Furcht
by Friedrich von Logau (1605–1655)
Der Tod, für dem der Mensch so fleucht und so erschrickt, Wehrt an ihm selbst so lang, als lang ein Auge blickt. Deß Todes Furcht ist tod mehr als der Tod; der Tod Verkürtzt, was ihn vergällt: der Furchte bittre Noth.