German poem
Man, umgekehrt: nam
by Friedrich von Logau (1605–1655)
Nam ihm ein Mann ein Weib, der wohnt bey einem W; Dann Weh ist täglich Brot auch bey der besten Eh. Ein ieder hat sein Weh; doch wann ein Mann ihm nam, So weist sich, daß zum Weh ein neues bei-W kam.