German poem
Zustand
by Friedrich von Logau (1605–1655)
Beßres Glücke künt ich leyden; kümt es nicht, ich bin vergnügt, Wann sichs, als ietzund ichs habe, nur nicht ärger mit mir fügt.
Versos German Friedrich von Logau Zustand
German poem
by Friedrich von Logau (1605–1655)
Beßres Glücke künt ich leyden; kümt es nicht, ich bin vergnügt, Wann sichs, als ietzund ichs habe, nur nicht ärger mit mir fügt.