Italian poem
Chesta le la cesa
by Giovanni Iori (1867–1944)
I.
Chesta l' é la cèsa da la portes de or E dai mures de crestèl fin E dai barcons de n auter color Chesta l' é la cèsa che vaghe a fèr l' amor
II.
Ma m' é ressolt de mazar na moscia Perché la me parea burta e losca Chi che vel la tripes me porte na Cavagna Chi che vel morojes se n vadagna Chi che vel l sanch me porte na scudela Chesta l' é mi corejin, e la più bela
III.
El me à ben augurà la bona fortuna Con set fioces te na cuna, Con set fioces e na fiocia Oh Dio del Ciel, chesta l' é la più belocia
IV.
Chi che vel veder un cher pascionà Vegne da me che l' é leà No l' é leà con colonie Ma l' é leà con parolie Che no l' é mia leà con ciadins Ma l' é leà con sangue fins
V.
Marieta da la mans biences Tu te es ben degna de fèr la Segnora Per fèr la Segnora e portèr i guanti E stèr a cèsa a consolèr i amanti Che Dio sarà con nos e tutti i Santi