Torino d'altri tempi

La bela madamin la völo maridè, che ’l Düca di Sassònia i so la volo dè,

— O s’à m’è bin pi car ün pover paisan che ’l Düca di Sassònia ch’a l’e tant luntan!

— Un pover paisan l’è pa del vostr onur! ’l Düca di Sassònia a l’è ün gran signur.

’l re cön la Regina l’an piàla bin për man, a San Giuan l’an mnàla, en Piassa San Giuan.

Da già chè a l’è così, da già ch’a l’è destin, faruma la girada anturn a tüt Türin.

Cara la mia cügnà, perchè che piuri tant? Mi sun venüa da’n Fransa ch’a l’è d’cò bin luntan.

Vui si venüa da ’n Fransa, vui si venüa a Türin in Casa di Savoia, ch’a l’è ’n t’in bel giardin.

Cara la mia cùgnà andè pür voluntè, che drinta a la Sassònia a fa tanto bel stè!

Cara la mia cügnà tuchè-me’n po’ la man: Tüt lon che v’raccomandö s’a l’è la mia maman,

Tüchè-me’n po’ la man, me cari sitadin, Per vive che mi viva vëdrö mai pi Türin!

... Da già ch’a l’è cusì, da già ch’a l’è destin faruma la girada anturn a tüt Türin....