Ode Ad Somnum

Quem mihi semper reperi vocanti, Somne, praesentem, posito sub umbra Posco nunc adsis, gravium laborum, Dulce lenimen.

Tu mari mersus Lybico notâsti Dum polos magni, Palinure, vires Morpheos nôsti properantis in te Tristia fata.

An prius dicam rabidae Junonis Furias victas, vigilemque monte Somniis Iûs Dominum solutum Lumina centum?

Quin Jovem magnum, Superûm Parentem Vincit en Morpheus— et aguntur omni Troës e campo, superante Somno Fulmina coeli.

En Deus, voto toties vocatus Supplici, segnis comitatus astat Somniis vanis, oculos cruentos Vertice mersus!

Fert manu virgam, tacitaeque Lethes Poculo facto Stygiâ cupressu Rora; circumdat gravidum papaver Tempora rugis

Indecora—illum comitatur ales Noctis—in Vatem leviore tractu Serpit, et vincit lyricas amantem Tangere chordas.