Versos German Justinus Kerner Rost und Gram

German poem

Rost und Gram

by (1786–1862)

Listen in the reader

Rost und Gram, in einer Nacht, Wo ich schlaflos träumend sann, Hab' ich eures Gifts gedacht, Und wie das zerfressen kann.

Rost des Eisens Tod selbst ist, Sucht's noch auf im Erdenschoß, Gram ein Menschenherz zerfrißt, Ist es noch so stark und groß.