German poem
Der Weisheitszahn!
by Karl Spitzweg (1808–1885)
Wart allweil auf den Weisheitszahn, Die andern fallen aus— I denk, i zieh mein Pelzrock an Und geh schön stat nach Haus!
Was hilft denn a dös Warten jetzt Dös Herstehn da im Schnee; Da könnt i mi verkält'n z'letzt, Dös g'scheitest ist—i geh!
Zur Einsicht bin i endli g'langt, Den krieg i nimmer—i—! Allweil hat mir vor Weisheit bangt: An Zahn hat's g'habt auf mi!
★