Portuguese poem
Veeron-me meus amigos dizer
by Mem Rodrigues de Briteiros (1225–1305)
Veeron-me meus amigos dizer dũa dona, por que lhi quero ben, que lhi pesava mui de coraçón, des i que lh'er pesa de a servir; dix'eu: «Amigos, ben pode seer, mais quer lhi pes, quer lhi praza, ja non me poss'end'eu per nulha ren partir».
E dizen-me, porque me chamo seu, que lhi pesa e que me quer gran mal; e mui doado lh'ende pesará, e, amigos, verdade vos direi; e, pero que sei que lh'éste mui greu, quer lhi pes, quer lhi praza, ende ja, se morto non, nunca me partirei.
E da gran coita que me faz levar pesar-lh'á end'e de que ando sandeu por ela, mais sol non cuida de mí, nen de meu mal, nen de meu grand'afán, e ben vej'eu que lhi faç'i pesar; quer lhi pes, quer lhi praza end', assí seerá ja sen meu grado de pran