German poem
Frühlings-Lied
by Peter Joseph Rottmann (1799–1881)
Watt sinn eich, Dehr Brierer, Watt sinn eich so froh; Der Winder iß danne Det Friehjohr iß do.
Erauser, Dehr Bue, Verloost Auer Huhl! Watt weerd et ähm wierer Im Freie so wuhl.
Im Haus hinn’gem Uwe, Do iß nit uhs Blatz, Lo drauß in dem Acker, Do leit uhser Schatz.
Der Bauer muß schaffe; Seid norest nit faul! Et fliehe käh Dauwe Gebrore in’t Maul.
Lang schloofe det Moorjets, Datt brengt ähm käh Glick. Wo frieher erauser, Wo greßer det Stick.
Et stehr in der Biewel, Wie Jerer aag wääs, Det Brood se verdiene Mit Aarwet unn Schwäs.
Dann schmackt ähm det Esse, Dann schmackt ähm der Schloof, So schmackt-et kähm Kienig, So schmackt-et kähm Groof.
Drimm lustig an’t Werik; Uhs Herrgott will’t hohn. Dem fleißige Bauer, Dehm girr-er sei Lohn.