Portuguese poem
CCIX (Como el Rey Don Affonso de…)
by Afonso X de Leão e Castela (1221–1284)
Como el Rey Don Affonso de Castela adoeçeu en Bitoria e ouv' ha door tan grande que coidaron que morresse ende, e poseron-lle de suso o livro das Cantigas de Santa Maria, e foi guarido.
Muito faz grand' erro, e en torto jaz, a Deus quen lle nega o ben que lle faz.
Mas en este torto per ren non jarei que non cont' o ben que del recebud' ei per ssa Madre Virgen, a que sempr' amei, e de a loar mais d'outra ren me praz. Muito faz grand' erro, e en torto jaz...
E, como non devo aver gran sabor en loar os feitos daquesta Sennor que me val nas coitas e tolle door e faz-m' outras mercees muitas assaz? Muito faz grand' erro, e en torto jaz...
Poren vos direi o que passou per mi, jazend' en Bitoira enfermo assi que todos cuidavan que morress' ali e non atendian de mi bon solaz. Muito faz grand' erro, e en torto jaz...
Ca ha door me fillou [y] atal que eu ben cuidava que era mortal, e braadava: «Santa Maria, val, e por ta vertud' aqueste mal desfaz.» Muito faz grand' erro, e en torto jaz...
E os fisicos mandavan-me põer panos caentes, mas nono quix fazer, mas mandei o Livro dela aduzer; e poseron-mio, e logo jouv' en paz, Muito faz grand' erro, e en torto jaz...
Que non braadei nen senti nulla ren da door, mas senti-me logo mui ben; e dei ende graças a ela poren, ca tenno ben que de meu mal lle despraz. Muito faz grand' erro, e en torto jaz...
Quand' esto foi, muitos eran no logar que mostravan que avian gran pesar de mia door e fillavan-s' a chorar, estand' ante mi todos come en az. Muito faz grand' erro, e en torto jaz...
E pois viron a mercee que me fez esta Virgen santa, Sennor de gran prez, loárona muito todos dessa vez, cada u põendo en terra sa faz. Muito faz grand' erro, e en torto jaz...