Portuguese poem
CCLII (Como Santa Maria guardou us omes…)
by Afonso X de Leão e Castela (1221–1284)
Como Santa Maria guardou us omes que non morressen dejuso dun gran monte de ara que lles caeu dessuso.
Tan gran poder a ssa Madre deu en[o] fondo da terra Deus d'acorrer os coitados, ben come en alta serra.
E sobr' aquest' un miragre pequenn' e bõo d'oyr direi que Santa Maria fez fremoso, sen mentir; e per y saber podedes como guarda quen servir a vai de mal e de morte, e daquesto nunca erra. Tan gran poder a sa Madre deu eno fondo da terra...
En Castroxeriz foi esto de que vos quero contar, que por fazer a ygreja, de que vos fui ja falar, omes so terra entraron pera ara cavar; mas caeu logo sobr' eles o mont', e come quen serra Tan gran poder a sa Madre deu eno fondo da terra...
Porta, assi ensserrados foron todos, e sen al cuidaron que eran mortos. Mais a Sennor spirital os acorreu muit' aga e os defendeu de mal do demo, que ben cuidava aver sas almas per guerra. Tan gran poder a sa Madre deu eno fondo da terra...
Os da vila, quand' oyron esto, per com' aprendi, quiseron cavar o monte pera tira-los dali, cuidando que mortos eran; mas acháronos assi todos oraçon fazendo aa Virgen que aterra Tan gran poder a sa Madre deu eno fondo da terra...
O demo. E poren todos foron logo dar loor aa Virgen groriosa, Madre de Nostro Sennor, ant' o altar da ygreja u fazian o lavor, ca o que o demo mete en ferros, ela desferra. Tan gran poder a sa Madre deu eno fondo da terra...