Portuguese poem
Oí hoj'eu ũa pastor cantar
by Airas Nunes
Oí hoj'eu ũa pastor cantar, du calvalgava per ũa ribeira, e a pastor estava senlheira, e ascondí-me po-la ascuitar e dizía mui ben este cantar:
«So-lo ramo verd'e frolido vodas fazen a meu amigo. Choran olhos d'amor!».
e a pastor parecía mui ben, e chorava e estava cantando; e eu mui passo fui-mi achegando po-la oír, e sol non falei ren; e dizía este cantar mui ben:
«Ai estornhinho do avelanedo, cantades vós, e moir'eu e pen' e d'amores hei mal!».
e eu oí-a sospirar entón e queixava-se estando con amores e fazía guirlanda de flores; des i chorava mui de coraçón e dizía este cantar entón:
«Que coita hei tan grande de sofrer, amar amigu'e non ousar veer! e pousarei so-lo avelanal!».
Pois que a guirlanda fez a pastor, foi-se cantando, indo-s'én manselinho; e tornei-m'eu logo a meu caminho, ca de a nojar non houve sabor; e dizía este cantar ben a pastor:
«Pela ribeira do río cantando ía la virgo d'amor.
Quen amores ha, como dormirá, ai bela frol?».