Italian poem
Ai casòt d'ingürie
by Federico Pesadori (1849–1924)
-L'è granida, l'è rossa, l'è söl fior! Do fète 'na palanca! Ardé, ardéla! Fioi, fioi, curì. Ardé che tòc da cor! Varda che sangue, ardé cume l'è bèla!
Pagato al banco. -Varda ché che stèla. Sangue di drago. -Fioi, ma trèma 'l cor. A m'è scapát la má. Lè pròpe chèla. L'è rossa che la fa fin pura ai tor.
Par che la gh'ábe 'n sem la farinèta. - Quand l'è issé dámen amó 'na fèta. - servito. ardé stö cor cume l'è stagn.
Pèr do palanche 'ndu él an tòch cumpagn?! Do bèle fète per 'na palanchina! Daga 'n schifiot a chi ròi lé che cina!