Versos French Frédéric Mistral Lxxvii

French poem

Lxxvii

by

Listen in the reader

Patroun Apian, lou mèstre d'equipage, Es daut sus lou Caburle, largant d'ordre Que lou prouvié repetis. En feloupo Li passagié s'embarcon pèr la fiero E, d'un batèu à l'autre, à la seguido, De qu'entendès parla? que de Bèu-Caire. De touto l'encountrado qu'enviròuto, De Carpentras, de Veisoun, pèr ié vèndre Sis escachoun de safran, de graneto E de touto erbo de sant Jan eissucho, E d'Avignoun, pèr ié chabi si pèço De tafata, de velout e d'indiano, Mounto un mouloun de gènt. Tenènt la ribo, Encentura, quau de verd, quau de rouge, Segound que soun pèr lou rèi o lou contro, Li porto-fais, que joumbrissié la terro Davans si poung, toujour lèst pèr la truco, An acaba soun pres-fa. Di couroundo Éli-meme desmarron li maieto; E Mèste Apian, aussant soun joumbre, crido: --Au noum de Diéu e de la santo Vierge, A Rose, lis enfant!--E li sèt barco A-de-rèng se reviron e, coumoulo De tóuti li richesso de l'Empèri E dóu Reiaume, au pèd de la grand Roco Vers lou Miejour reprenon la desciso. Enterin que lou vièi patroun atuso Dóu bras e de la voues li barquejaire: «Gaiamen! gentamen!» e coume engorgon L'engoulidou ferous dóu pont de pèiro Que Benezet lou pastre sus lis oundo, I'a sèt cènts an, enarquihè sublime, Mèste Apian, éu, fidèu à la coustumo Di Coundriéulen, tiro uno capelado Au grand sant Micoulau--que sa capello Cavauco sus lou pont, linjo e poulido; E' m'acò, tout drihant dins l'aigo fousco Ounte à cha pau descènd la lus d'auroro, Coumenço mai la prègo d'abitudo: O noste paire! Ansindo, quand se lèvon I proumié rai dóu jour, fan li nisado.