French poem
Lxxxix
Subre lou port loungaru van e vènon Li Coundriéulen, que deman fau que parton. La fiero es au declin. A l'auro drecho Li bastimen de mar deja defilon E, long dóu Prat, jusquo alin vers la pouncho Di Matagot, vesès li velo blanco Desfourrelado au vènt. Mai contro Rose S'alestissènt pèr la remounto rudo, Tóuti lis equipage d'aigo douço, Patroun de barco emai patroun de terro, Baile, prouvié, civadié, de si maio Estacon li mouchoun. Aqui s'arrimon L'òli de gres, lou bon vin de Sant-Jòrgi, Lou ris loumbard e lou mèu de Narbouno, E la sau de Pecai e li barrielo D'anchoio de Frejus, li pan de sucre E li bard de saboun que fai Marsiho. Auto! qu'aniue lou prince, à la Vignasso, Pago la rouanado e la riboto! Car es pas mort, lou prince; en pleno sourro L'an rabaia que noun batié plus veno; Mai, gramaci l'enflus de soun astrado O lou ressort belèu de sa naturo, S'es reviéuda. Mourira pas d'aquelo. E Jan Rocho à despart vèn à l'Angloro: --I'an rèn vist sus soun cors, e vòu rèn dire... Sarié toumba, que! dóu mau de la terro? L'on pòu pas saupre.--Oh! ç'anen, Jan-toutouro! Ignores que lou Dra, quand vòu, se mudo, Respoundeguè la drolo, e s'entremarcho De cènt milo façoun? Vuei sus la ribo I'a plasegu de leissa soun cors d'ome E de se traire avau dins l'aigo founso Pèr ana vèire, sai! lis espeluco Ounte gardè sèt an la bugadiero, Aquelo bugadiero de Bèu-Caire Qu'avié toumba soun bacèu dins lou Rose, Aqui de-long, l'as bèn entendu dire? --O, repliquè lou prouvié, 'mé li Trèvo De rèn fau s'estouna... Mai, qu'acò fugue Verai o noun, siés uno bello folo D'escouta si paraulo safranouso E de pas vèire, pauro, que t'enjueio E qu'éu, un jour, aguènt poumpa ta vido, Sus lou ribas de quauco graveliero, Un jour, peréu te leissara cadabre! --Hòu! l'Angloro diguè, la lagramuso N'es-ti pas la sourreto dóu Coulobre? --Ve, t'enlabrenara!--Se m'enlabreno, Eh! bèn, siegue moun ur! iéu voulountouso, Me leissarai toumba dins l'engoulido, Coume toumbo la fueio au gourg que bado!--