German poem
An den Tod
by Gerrit Engelke (1890–1918)
Mich aber schone, Tod, Mir dampft noch Jugend blutstromrot, – Noch hab ich nicht mein Werk erfüllt, Noch ist die Zukunft dunstverhüllt – Drum schone mich, Tod.
Wenn später einst, Tod, Mein Leben verlebt ist, verloht Ins Werk – wenn das müde Herz sich neigt, Wenn die Welt mir schweigt, – Dann trage mich fort, Tod.