Italian poem
N giust lament dal musciat de Salin
by Giosef Brunel (1826–1892)
1.
Tu dalle muše e dei mušač; o Dio! Senti adés 'n just lamento mio, Ke da la terra su te mana 'n aut L mušat de Saling e no de Šbaut.
2. L è kël përe veje mušat de Saling Da Perra 'n Fassa e no Trenting, L konta trentot egn e plu, Lo pël dir ognun ke l ha vedù.
3. L viver de n mušat l è beng rie, Perkè un sen dura da čaf a pie; E da seng per dir a ognùn la virità Kelle vite, ke jo nesùng se l ha durà.
4. Ma fam e kolpes e bastonade Forade, gofes e legnade Ne čapà jo justa téis, Ogni dì e no soul ogni méis.
5. Mo dut kest, no me fažea nia Perké la not era semper mia; I me dažea beng, beng da magnár E duta la not podee pusar.
6. Mo ai undeš de kist meis Me ne durà justa teis; Dala una o da le doi de not Sente 'n šušùr deske n terremót.
7. Me pisae, oh Dio! l è čerto Salíng, Ke ha resólt de žir a vin, L è čerto kel maledét mat, Ke veng a tor adés l so mušát.
8. Mo no, song kontént, la he falada, L šušùr l era via te strada; M' he pisà taži ke la va beng E jo he kontinuà a magnar feng.
9. L šušùr l e vegnù plu da vežìn, M' he pisà, kis vël demò ving, Mo no, l era čink persone Kon le sie balle e balone.
10. Plan, plan l uš he vert e son žit A vedér ki ke l è, e un la dit: "Kis mostri sé i troóng Sta sera ši i kopóng. "
11. Ognun áea te so man, Un 'n legn, l auter n ram, Un 'n pal, l auter n sas, Ke l aéa tout su da bas.
12. I era a mi krëer čink o sie, Ki ke l era no vel die; Perkè no pose testimoniàr, E miór tor su a magnár.
13. Mo a vedér la boča ed i pie Metese peng n bel da sie; L era Tonele de Grava l ost Ža l aéa beu e magnà rost
14. L auter a veder l čaf pelà, Kerdese, no me aer falà, L era Tonele de Rečing Kol venter pien de ving.
15. L terzo l era Mikele, kel balbong, De Rečing e no de 'Sanóng Perké l ha dat na balbonada, Ke m' he kognù dar na gran grignada.
16. L' auter l era de Rečing Battista, Kel ke faš kela burta vista. Falerè foš, mo a mi dit, Da je dar sul mus pulìt.
17. L' quinto pa beng Luisi Kon ki bie éjes griži, Però no l hë sentù režonár L he kognošu tel grignár
18. Čiok l era ognun beng, beng, De kest voles mëter peng, Perke 'n pe no i podea plu star E ogni moment i žia a pišár.
19. Mo a ke ei vegnudi kiš bìe Da Vik a Perra? Spetà ke vel dìe. A far vedér l so bel karater Da magnon, da begón e da báter.
20. I e vegnui a voler se vendikár, E armè a voler je dar E far a i fenč da Perra Una straǧe e una vera.
21. Mo se adés volede grignár Meteve a sentìr e skutár; I ha beù e beng magnà E koši čerto la sarà.
22. Plens de ving e plens de rost I a fat l konsìglio sa Grava l ost. O bella! da le dòudeš de not Kon ognùn te man 'n got.
23. A ki da Perra je volóng 'nsegnár Kolpes e bote je volóng dar. No doi, no trei, no sie, Ma da čaf fin a pie.
24. Da la una de not i se n part Ognun lo veit, beng tart Veršo Perra i se 'n va da desparè Koráng ske n polje su n parè.
25. Kanke i e ruè ža Kašáng I ha skomenzà a meter mang I neš bie čink a skutár E dapèrdut a vardár.
26. Parkè paùra aéa ognùn Ke n pie sie amò valgùn A i far dar óuta, a šampár E te brae a se kegár.
27. Infatti sentì adés 'n bel azidént Ko ke i ha čapà n bel spavént. Sémong ha cognù vegnir fora a pišàr E kiš eroi i se ha metù a šampàr.
28. Kanke i ha vedù ke Sémong sera I diš, adés ši žong a Perra. Adés zenza paura podóng zir, Ke ognùn sarà a dormìr.
29. Parkè ognùn aéa paùra De čiapársele per la so braùra. Kest l era l plu bel, A ognùn je preméa so pel.
30. Kanke i e rue al pont de Pozza, La dat žu de 'n skrepìn 'na kegózza. Diaol l diš Rečin, l e n sas, Min šampe, dažeme dal nas.
31. L è na kegóza o na fava L dis Tonele de Grava. No asà paura neto nia, Ke ognùn dorm da klo fin ta Penia.
32. Su la speranza ke ognùn sia a dormìr, Kon koraǧio i ha kontinuà a žir I neš eroi kon Rečing Fin ke i è ruè via Salìng.
33. Alò ognùn se ha fermà Ognùn da seng l ha skutà Ke n pè no sie nešùng gost, Ne kelera, ne faméi ne ost.
34. Mo a l mušat i no ha pensà, Ke kest dut l oserverà, Ke ke i ha fat e ke ki i ha dit, E ke vegnerà dut skrit.
35. Lo 'ntorn n pikol ǧiro i ha fat, No da savek, mo da mat, Kon una tal paùra semper, Ke i ha čapà te l venter.
36. Nešung no l era plu sveglià Kest ognun me l kerderà, … kon koragio e i koréa, … ke ognùn podéa.
37. E koši zenza nesùn paùra I ha fat vedér la so braùra. Ke a mi dit no la val nia Parke i ha batù kon ki ke dormìa.
38. L mušat, ke dut l ha vedù e sentì. L diš: "Nia no mi 'nporta a mi! " Mo se l Pek aésa sentu, ko la pala L je paráa ben fora la bala.
39. L' je aesa beng 'nsegnà A vegnir da Perra ka De not da la una Ko la bala e zenza luna.
40. A volér vegnir a far vera A i fenč da duta Perra Kanke i e da 'n pez a dormìr, Mo de dì no i se fidaa vegnìr.
41. Mo voi čink beng da grignár bie, Kes ši da seng ve l die. Vegnì de dì, se ve fidade, A čapar kater stafilade.
42. I ve parara dal voš tampìn L mat, l rost, e l vin, I vë n darà kater o sìe Segur da čaf a pie.
43. Adés kogne po beng fenìr. Parkè sente ža Salìng vegnìr Kon 'n bakét te mang Per no dir un ram.
44. Se nò voi lepe e bastonade Kolpes, legnade e forade, Kognarè bel, bel trotár A kosta de Toalár.