El bez e l'ucel

El bez e l’ ucel.

“Oh! No šampar, mi picol ucèl Tu es cošì lizech, zevil e bèl! Par tè è na bèla gabiå viå ciaså Coi polinées e un ciampanil, Tu aras de cianevå la copå raså E agå frešciå su de feštil.

Ah, lašete, lašete purå ciapar Ence te gabiå tu pes ciantar”. E gòbo gòbo, più pian che ʼl sa El creit el ciapar sot al ciapèl. Ma canche ʼl peiså d’ aerlo jà Chèl su la puntå l’ é de n pecèl.

Burt! Demò špetå che tu t’ in vas!” E ju ʼl se piaå par ge trar ʼn sas. “Demò va a ciaṡå, mi père štentå, Che fin che voi pòse štar chiò! Ma can che ʼl mondo te se prešentå, L’ é ʼn bel ucèl vé, no ge jir dò”.

Cošì la picolå gi à dit, L’ á trat ʼn šigol e l’ é sin jit.