German poem
Min dienſt der iſt alzelanc
by Hartmann von Aue (1160–1210)
Min dienſt der iſt alzelanc· bi vngewiſſeme wane· nach der ie min h̾ze ranc· dú lat mich troſtes ane· ich moͤhte in klagē vn̄ vnder ſagen· vō meniger zit· ſit ir erkande ir ſtrit· ſit iſt mir geweſē fúr war· ein ſtvnde ein tac ein tac ein woche ein woche ein ganzes iar·
We was tete ſi einē man· dem ſi doch vient were· ſit ſi ſo wol v̾derbē kan· ir frúnt mit maniger ſwere· mir tete baſ des riches has· io moͤhte ich eteſwar· entwichen ſiner ſchar· diſ leit wont mir alles bi· vn̄ nimt vō minen froͤidē zins als ich ſin eigen ſi·