Portuguese poem
Lai da Leonoreta
by João Lobeira (1233–1301)
Senhor genta, Mi tormenta Voss'amor em guisa tal, Que tormenta Que eu senta Outra non m'é ben nen mal Mais la vossa m'é mortal! Lenoreta, Fin roseta, Bela sobre toda fror, Fin roseta, Non me meta En tal coita voss'amor!
Das que vejo Non desejo Outra senhor se vós non; E desejo Tan sobejo Mataria ũu leom Senhor do meu coraçon! Lenoreta, Fin roseta, Bela sobre toda fror, Fin roseta, Non me meta En tal coita voss'amor!
Mha ventura En loucura Me meteo de vos amar; É loucura Que me dura Que me non posso en quitar Ai fremusura sem par! Lenoreta, Fin roseta, Bela sobre toda fror, Fin roseta, Non me meta En tal coita voss'amor!