German poem
Mir stet trǔbe von ir zesine
by Johann I.
Mir stet trǔbe von ir zesine noch danne lide ich bi ir pine dc tůt rehter minne kraht
Menig creatúre ist plide dv́ bis her in sorgen was dast naturlich gegen dem zide doch helt mich minne in ein pas si tv̊t mir dc ich verswine genade kúsche werde fine vmb úch pense ich tag vnd naht Mir stet trǔbe von ir zesine noch dan ne lide ich bi ir pine dc tůt rehter minne kraht
Maniger helt von minnen tâle den noch niht twang der minne bant ich wolde dc mans kande wal so wurde gůte minne niht geschant es ist clerig leie noch begine si ǒge sich vssen liep zesine des doch ins herze niht enaht Mir stet trǔbe von ir zesine noch dan ne lide ich bi ir pine dc tůt rehter minne kraht
Het ich die kvr von allen frowen son wandelt doch niht dc herze min so sere minne ich eine mit trowen dc ich ir vndertan mv̊s sin entzwischen mâse vnd dem rine ist kein schoner danne dú mine si lit vast in miner gedaht Mir stet trǔbe von ir zesine noch dan ne lide ich bi ir pine dc tůt rehter minne kraht