Italian poem
Ciantia de Col de Lana
by Josef Floss (1862–1914)
Sid vedl o stort o jonn gaert, ji junse düć a pié le Lumbert; al é gnü ri, ó desfá Fodom, arobé Ampëz y mez chësc monn!
Cun döt al poch ól gni le Talian spo inće da nos cun na gran fan. Sc' al ó cuché te nüsc confins, arál da fa cun nos Ladins!
Bel döt Fodom de Lumberć bolësc, ai vëgn döt spësc y mai se finësc. Mo nos te chi büsc fajun bel plan, bi düć ascognüs col stlop a man!
Y can ch' ëi é prësc düć sön som, spo "punf" che döt cogura jö te Fodom. Ensciö fajunse tan dî ch' ai vëgn sid dé o nöt, da nëi o tarëgn!
Lascéle splundrè cun sü canuns, val bot inće nos, val colp ti duns'! Y sce dé y nöt al spöda füch dal sënn ch' al á, al se fej pa püch.
It sön chël col stál a gni mat, gnô sön duicater con les grifes da iat. Minâ de messëi se früzé la sì, mo gnü él tôsc spo plü saurì!
Can ch' ëi é stüf, spo poi s' an ji cun döt so poch jö por Ćiaurí! Sc' ai á da score chilò n debit, l' unse bëgn paié cun döt al fit!
Sc' ai ó robé, ch' ëi vad altró; de chël che é nost n' ài val da se tó. Te nosc paisc sunse nos patruns; ai Lumberć negun ti n' en duns!