Italian poem
Olà ch' la Marmolata
by Josef Floss (1862–1914)
Olà ch' la Marmolata col cié da nëi sön som y l Pelmo y la Civeta fesc sëgn a düt Fodom; Gran Sas dla Crusc y Pütia dalunc vignun conësc; sön piz de Col dla Vedla i crëp da ciauc finësc;
olà che Plan d' Corones i plesc disté a vignun, Ailò éle nostes ciases, chël post, olà che stun.
Tles vals y sö les tëmples, ti ciamp y prà floris, I vedli y i jogn laora pur n' ester mai tardis, Da sëra stanc mo ligri, s' abina düc adüm
Ringrazia Dî y cianta gonôt al cil bel brüm. Y la domënia a dlijia i gragn y i pici vëgn: insciö é-le nosta usanza, insciö staruns dër bëgn.
Te chësta Val sigüda dan rî potënt vijin La jënt s' é mantignida col bel lingaz ladin.