German poem
Reimer
by Michel Buck (1832–1888)
S geit Leut, se sind so halba gscheit Und halba sind se Narra. Zua deane wearet d Reimer keit, Se häbet äll en Sparra.
Nu’ guat! Nôch wearet au it wild Und lau’t mes it glei büaßa, Wenns mengsmôl uiri Au’fürm gilt – Der Narr hôt reima müaßa.