Versos German Michel Buck Verschlofa

German poem

Verschlofa

by (1832–1888)

Listen in the reader

Uffs pünktle Oufstauh’ wett i môl Drei Batza, ließ me strôfa. Was gschieht seall Nacht? Beim Hundertstrôhl, Dô bin i grad verschlôfa.

I mach en Satz in d Kamer na’ Und thuar mi seall verschealta: „Wia ka’ denn so a fouler Ma’, Wia du, noh eabbas gealta?

„Verschlôfa! und au vol noh heu’t! Des ischt it zum Verzeiha. Deam d Sonn in blutta Buckel schei’t, Dearscht frei uff d Mischte keia!

„„Du Fouler,““ hoißt es schau’ im Bschrieb, „„Lean bei der Au’mois schaffa!““ De foule Tagdieb ghairet Hieb, Der Mensch thuat it wia d Affa.“

So strôf me seall und schlupf ins Häs Und schlauf mi a’ wia bseassa. Uff oi’môl klocket d Lislabäs Und schreit zum Morgajeassa.

Jetz wia’n i nei’ in d Stuba komm, Ischt des a Gspött und Glächter! Se gent mer glei en Pfulba rum: „Dô! Heiliggrabschutzwächter!“

Und wear a rüebigs Aemtle wöll, (Schreib s Blättle, s Bopfelfinger) Soll komma, s geab a guata Stell Aß hintrer Oelbergjünger!

I lang mei’ Kapp vom Nagel ra Und wäu’sch en guata Morga. Wear d Wett verschlôft, des ka’n i sa, Dear däarf für Spott it sorga.