German poem
D’r Schlaule
by Otto Keller (1875–1931)
Es hent jüngschst Büebla frisch und frei, Ond viele Mädela derbei, En Ausflug g’macht em Greana draußa, Von Tübenga noch Bebehausa. – Ond wia se so am Schlößle send, Hent se sich schier vor Freid net kennt, Denn drenn em Garta, do hent gsessa Die Majeschdäta ond hent gessa. – Do schbicket se zom Derle nei: Guck no, viel Dama send derbei, Ond Herra au net wenige Beim Kenig ond d’r Kenige! – Was isch denn des, es Tor goht uf, A nobler Deaner zoigt sich druf, Ond wenkt en freindlich eizutreta En Garta zu de Majeschdäta. – Se dirfet nei, wahrhaftig gar, Zu onsrem liaba Kenigspaar! Des isch a Freid gwä, net zom saga! Wia hent vor Glick dia Herzla gschlaga! Kaum send se drenna so a Weil, Tönts hell: „Heil onsrem Kenig heil“, Ond weil ois moint, em Kenig gfall’ es, Sengt älles „Deutschland über alles“! – – Do schtoht der guete Kenig uf, Ond schickt oin von de Deaner nuf, Der brengt (wahrhaftig do kascht lacha) En ganza Korb voll guete Sacha. D’r Kenig ond d’ Frau Kenige, – So guet wia dia gibts wenige – Vertoilet druf mit frohe Miena Schokladetafla ond Pralina. – – D’r Hans, der hot a Tafel kriagt, Dia brengt ’r selig ond vergniagt De Eltra hoim ond secht voll Freida: „Dia heb i uf fir älle Zeita, Moit Ihr, daß i dees je vergeß, Moit Ihr, daß i dia Tafel eß? Noi, nia, net en meim ganza Leba, Denn dia hot mir mei Kenig geba! Woisch, Papa, seller Kriegersma, ‚Gott grüß Euch, Alter‘ – so fangts a Em Lesebuach des schee Gedichtle ‚Vom Pfeifakopf‘“ – es glüht sei Gsichtle! – „Recht hosch, mei Büeble, heb se uf,“ Mit Lacha secht d’r Papa druf: „Doch wia ischs, wenn d’ Versuachong, Mändle Di trifft mol em a schwacha Schtendle?“ „Des gibts wohl kaum,“ secht do d’r Bua, Ond lacht so halberlei derzua, Ond halb verlega moint er druf: „No heb e halt ’s Papierle uf!“