German poem
Der Stern im See
by Peter Rosegger (1843–1918)
Ein schöner Stern Ganz lockend licht Erglänzt im See so wunderlich. —Ein Mädchen lacht So süß und spricht: Ich liebe dich!
Gib acht, gib acht, Der See ist kalt, Er spiegelt nur Das Himmelslicht— Ein falscher Stern, Ein falsches Herz; Vertrau ihm nicht!
Vertrau ihm nicht, Wenn es zu bunt In fremder Pracht will blühen voll. Ein echtes Herz Darf funkeln nicht, Muß tief und still erglühen wohl.