Italian poem
Dov'è il gran carro, in cui superbo assiso
by Pietro Ottoboni (1667–1740)
Dov’è il gran carro, in cui superbo assiso Il Tiranno dell’Asia apparve in Campo? Dove del brando minaccioso il lampo, Ch’esser dovea di Cristian sangue intriso? Fugge il crudel suo Duce, e porta in viso Vergogna e morte; e nel cercar lo scampo Estinto cade, e fassi orrido inciampo Allo sconfitto Esercito diviso. Or và, ritorci il carro, e il corso affretta, E giulivo se puoi, ti mostra al Xanto, Che l’alte imprese, e 'l tuo trionfo aspetta. Ma se all’urto primier piegasti tanto, Di te Messenia ancor farà vendetta, E tue saran le sue catene, e il pianto. Quo, quo currus iit, cui veste insedit in aurea Impia cum Principi venit in arma Getes? Quo lux dira ensis, cuius tepefacta cruore Undiqve Theutonico debuitesse acies, Dux fugit ecce suus, mixtaque in imagine morti, Tabida lethalis circuit ora robur. Dumque fugit medio truncus cadit aequore, et ipse Fusis militibus corpore claudit iter. I, currum converte tuum, da rursus babenas, Perge tuas hilaris, si potesire, plagas. Te Simois victorem alacrem, Xantusque morantur Et cupiunt palmas tollere ad astra tuas. Si tamen indignum primae in certamine pugnae Tam male deponis fronte cadente caput; En erit, ut fiat vindea Messenia, et edes Ipse suos fletus, et sua vincla geres.