Versos German Tannhäuser Es ſlůg ein wib ir man zetode vn̄ al ir kint geſwinde

German poem

Es ſlůg ein wib ir man zetode vn̄ al ir kint geſwinde

by

Listen in the reader

Es ſlůg ein wib ir man zetode vn̄ al ir kint geſwinde· ſlůg ſi zetode ſeht dc was dē man vnmaſſē zoꝛn· zetode ſlůg er ſi her wider vn̄ alleſ ir geſinde· ſlůg er ze tode doch wurdē ſider kint vō in geboꝛn· got hies w̾dē einē man der nie geboꝛn wart vō frowē libe· die vatt̾ noch dú mv̊t̾ nie gewan· die nam er im zewibe· dar nach ein hunt erbal· dc alle lúte die do lebten hoꝛtē ſinē ſchal· dú erde iſt hoher dāne d̾ himel dc hant die wiſen meiſt̾ wol bevundē· hie voꝛ bi manigē ſtundē· ein kīt dc ſlůg dē vatt̾ ſin do es in d̾ mv̊t̾ was· do er den and̾n kindē ſang vō gote vn̄ in die rehten warheit las·