Ad Zaninam

O Zannina meo plus stralusenta badilo, cur sguardaduris me, traditora, feris? Sunt mihi tot raschi medio ventrone ficati, occhiadas quoties das mihi saepe tuas. Quales barberii video splendere bacinos, aut qualis multum vanga drovata nitet, sberlusenta quidem talis tua fazza scoraiat, quisquis mostazzum vult doniare tuum. Quando tibi miror guanzas rossore galantas, --O giandussa--crido,--stella Diana venit.-- Esse tuos digitos penso bis quinque cavecchios, quos tibi de perlis fecit Apollo suis. In teneram posses ferrum voltare povinam, cum tortorellam, cum titalora canis. Est verghetta mihi de fino facta piombo, hanc tibi donabo, sis molesina tamen.