Italian poem
Furor
--S urgite trippivorae, Merlini cura, Camoenae: «T rinch trinch» si canimus, quid erit? cantate, bocali! E cce menestrarum quae copia quantaque stridet R ostizzana super brasas squaquarare bisognat. C urrite, gnoccorum smalzo lardoque colantum O conchae, plenique cadi plenique tinazzi! R umpite brodiflues per stagna lasagnica fontes, E rrantesque novo semper de lacte ruscelli!
F estinate meam per buccam intrare, foiadae E t vos formaio tortae filante sotilum; D um canimus trippas, trippae sint gutture dignae A tque altis cubitum calchetur panza fritadis!
P ande tuae, Merline, fores spinasque catinae, V ernazzam gregumque simul corsumque bevandae T rade todescanae, donec se quisque prophetam R erum cognoscat venientum qualis et ipse est, E t quisquis cyatosque levat vodatque caraffas!-- T alia dum loquimur, somno demergimur alto.
V enit at interea mihi trippiger ille Cocaius, I lle, inquam, cui panza pedes cascabat ad imos R umpebatque uteri multa grassedine pellem. --T une--ait--o Triperune tener, Triperune tenelle, V enisti? venisti etiam, Triperune galante? T une ades? o mi lac, mi mel, mi marzaque panis, E ya age, zuccarate puer, ne, puppule, dormi, S urge oculosque leva! hui, sbadacchias? surge, gaiarde!
A n, mellite, fugis sic me? me, ingratule, scampas? B astardelle levis levisque cinedule, sic sic I ndignatus abis? Sta mecum, argutule, semper: E n paradisus adest, en hortus deliciarum; R elligio quaenam melior, quae tam bona lex, quam E sse hac in vita, qua vivimus absque travaio?
Concors discordia.
O vitam sanctam, o ritus moresque beatos! M ellis molle mare est, illud travogabimus ambo, N os ambo travogabimus, ambo errabimus, ambo E t simul ad poggiam simul et veniemus ad orzam. S urge, poëta novelle, cane, heus, puer, accipe pivam!
Mare voluptuosum huius vitae.
D ic improviso macaronica gesta cothurno, I ncipe, parve puer: qui non suxere fiascos, I lli, consumpto lardo, sonuere carettam.