Versos Portuguese Afonso X de Leão e Castela CCCIII (Como ha omagen de Santa Maria…)

Portuguese poem

CCCIII (Como ha omagen de Santa Maria…)

by (1221–1284)

Listen in the reader

Como ha omagen de Santa Maria falou nas olgas de Burgos a a moça que ouve medo.

Por fol tenno quen na Virgen non á mui grand' asperança, ca noss' esforç' é nos medos e nas coitas amparança.

Desto direi un miragre que conteu no mõesteiro de Burgos, e se m' oirdes, direi-vo-lo tod' enteiro, que mostrou Santa Maria por toller med' e fazfeiro da moça que avia tod' esto sen dovidança. Por fol tenno quen na Virgen non á mui grand' asperança...

Costum' é que as menas que ena orden criadas son, que grandes travessuras fazen algas vegadas; poren freiras que as guardan lles dan, per que castigadas sejan e non façan cousas per que caian en errança. Por fol tenno quen na Virgen non á mui grand' asperança...

Onde daquesto avo que ha moça fazia amiud' i travessuras que pesavan a ssa tia; e castigava-a ende, ca mayor ben lle queria ca ssi nen a outra cousa. E porende, sen dultança, Por fol tenno quen na Virgen non á mui grand' asperança...

Atan gran medo avia dela, que sol non ousava apparecer u a visse quand' alga vez errava. E a ffreira da parte a feri' e castigava, e da outra lle fazia muit' algu' e muita criança. Por fol tenno quen na Virgen non á mui grand' asperança...

Onde un dia ll' avo que fez mui gran travessura, por que aquela sa tia ouve dela gran rancura e buscou-a por feri-la; mas ela, por sa ventura bõa, foi-ss' aa omagen da Virgen sen demorança. Por fol tenno quen na Virgen non á mui grand' asperança...

E chorando e tremendo diss': «Ai, Virgen groriosa, acorre-m' a esta coita tu que es tan piadosa que acorre-los coitados; poren, Sennor preciosa, fais que est' erro que fige que cáia en obridança Por fol tenno quen na Virgen non á mui grand' asperança...

De mia tia, que aquesto nunca lle venna emente.» Respos-ll' enton a omagen manss' e en bon contente: «Aquesto que me tu rogas farei eu de bõa mente, tanto que oi mais teu feito non[o] metas en balança.» Por fol tenno quen na Virgen non á mui grand' asperança...

Desto que diss' a omagen foi a moça espantada, pero recebeu esforço de que foi mui conortada; e pois vo outro dia, ssa tia a ouv' achada, e depois que soub' o feito, ouve na Virgen fiança. Por fol tenno quen na Virgen non á mui grand' asperança...

E a [ssa] sobrynna logo pera ssa casa levou-a, e des ali adeante amou-a muit' e onrrou-a, e en logar de com' ante a feria, faagou-a, e do que sabor avia fez-ll' end' amor e pitança. Por fol tenno quen na Virgen non á mui grand' asperança...