Versos Portuguese Afonso X de Leão e Castela CCCLIII (Como un meninno que criava un…)

Portuguese poem

CCCLIII (Como un meninno que criava un…)

by (1221–1284)

Listen in the reader

Como un meninno que criava un abade en sa castra tragia de comer ao menin[n]o que tiin[n]a a omagen enos seus braços, e disso-ll' a omagen que comeria con ele mui çedo.

Quen a omagen da Virgen e de seu Fillo onrrar, deles será muit' onrrado no seu ben, que non á par.

E de tal razon com' esta vos direi, se vos prouguer, miragre que fez a Virgen, que sempre nosso ben quer, per que ajamos o reyno de seu Fill', ond' a moller primeira nos deitou fora, que foi malament' errar Quen a omagen da Virgen e de seu Fillo onrrar...

En comer ha maçãa, que ante lle defendeu Deus que per ren non comesse, e porque dela comeu e fez comer seu marido Adan, logo lles tolleu o reino do Parayso e foy-os end' eixerdar. Quen a omagen da Virgen e de seu Fillo onrrar...

Mas depois Santa Maria, en que á bondad' e sen, buscou e busca carreiras com' ajamos aquel ben de Deus, seu Padr' e seu Fillo, que el pera os seus ten, en que vivan con el senpre sen coita e sen pesar. Quen a omagen da Virgen e de seu Fillo onrrar...

Este miragre mui grande foi, segundo que oý dizer a omees bõos, que o contaron a my, dun ric-ome que morava en terra de Venexi, a que morrian os fillos, que non podian durar. Quen a omagen da Virgen e de seu Fillo onrrar...

E con mui gran pesar desto, u deles, que lle ficou, g u abade mui santo dun mõesteir' enviou o deu-llo que llo criasse, e tan muito o rogou, que o fillou por seu rogo e feze-o ben criar Quen a omagen da Virgen e de seu Fillo onrrar...

Consigo no mõesteiro; e, per com' aprendi eu, cada que o faagava chamava-lle «fillo meu» e dizia-ll' ameude: «Quant' aqui á, tod' é teu.» E mandava-lle que fosse pela claustra trebellar. Quen a omagen da Virgen e de seu Fillo onrrar...

Andand' assi trebellando, na eigreja 'ntrou e viu omagen da Virgen santa con seu Fillo, e cousiu com' era mui fremoso, e cató-o e riyu, e log' en sa voontade o fillou muit' a amar. Quen a omagen da Virgen e de seu Fillo onrrar...

E tan gran ben lle queria que ameude veer o ya muitas vegadas, ca en al neu prazer tan grande non recebia; pero, porque de comer non viia que lle davan, fillou-ss' a maravillar. Quen a omagen da Virgen e de seu Fillo onrrar..

E log' en aquela ora pos eno seu coraçon que daquelo que lle davan que lle déss' en seu q[u]on; e des y foi comer logo, e apartou da raçon sua a mayor partida e foi-lla logo guardar. Quen a omagen da Virgen e de seu Fillo onrrar...

E pois comeu, trebellando começou-sse logo d'ir aa eigreja correndo, e eno altar sobir foi de pees, e daquelo que lle davan a servir se fillou ant' o meno e começou-ll' a rogar Quen a omagen da Virgen e de seu Fillo onrrar...

Que comesse, e dizendo: «Cada dia t' adurey desta raçon que me deren e tigo a partirey; e poren te rog', amigo, que cómias, ca mui ben sei que sse desto non comeres, outro non cho verrá dar.» Quen a omagen da Virgen e de seu Fillo onrrar...

Depois ben a quinze dias o menynno esto fez cada dia; mais o Fillo da Virgen de mui bon prez lle diss' un dia: «Contigo non comerei outra vez, se cras mig' e con meu Padre non quiseres yr jantar.» Quen a omagen da Virgen e de seu Fillo onrrar...

O abad' ao menyrmo viu-lle cambiar a faz e ar enmagrecer muito, e disso com' en solaz ao meno: «Meu fillo, se tu non comes assaz, eu te darei ben que cómias, ca te vejo magr' andar.» Quen a omagen da Virgen e de seu Fillo onrrar...

Enton respos o meno: «Carne e vynno e pan vossos omees, ai, padre, me dan ben e sen afan; mas eu ao bon meno daquelo que mi a min dan dou end' a mayor partida e vou-llo sempre levar.» Quen a omagen da Virgen e de seu Fillo onrrar...

Quand' est' oyu o abade, disse-ll': «Ai, fill' e sennor! E qual é aquel meno a que fazes ess' amor?» Diss' el: «O fillo da dona que sé no altar mayor, a que non dan ren que cómia, e vejo-o lazerar.» Quen a omagen da Virgen e de seu Fillo onrrar...

Enton lle diss' o abade, a que chamavan Fiiz: «Meu fillo, o que lle levas come-o, ou que che diz?» Diss' el: «Come cada dia; mas des que ll'aquesto fiz, nunca m'ante falou nada, mais foi-m' oje convidar Quen a omagen da Virgen e de seu Fillo onrrar...

Que con el e con seu padre eu fosse a jantar cras.» Enton lle diss' o abade: «Pois que tu est' oyd' ás, e creo certãamente que con eles jantarás, rogo-t' eu que vaa tigo comer de tan bon manjar.» Quen a ornagen da Virgen e de seu Fillo onrrar...

Enton sse foi o abade e chamou os monges seus e disse-lles: «Ai, amigos, cras m[e] ireieu, par Deus, esto sei certãamente; e porend' a Don Mateus, vosso monge, por abade escolled' en meu logar.» Quen a omagen da Virgen e de seu Fillo onrrar...

E contou-lles en qual guisa esto sabia e qual razon en con seu criado ouvera, e diss': «Atal galardon aos que ama a Sennor esperital dá, con seu Fillo beito, a quena ben sab' amar.» Quen a omagen da Virgen e de seu Fillo onrrar...

Aquela noite passada, outro dia ant' a luz o abad' e o menynno enfermaron, com' aduz o feito deste miragre; e à sesta, quand' en cruz morreu por nos Jhesu-Christo, morreron eles a par. Quen a omagen da Virgen e de seu Fillo onrrar...