Portuguese poem
CCCXCVI (Como Santa Maria de Tocha guariu…)
by Afonso X de Leão e Castela (1221–1284)
Como Santa Maria de Tocha guariu un lavrador que andava segando en dia de San Quirez, que se lle çerraron os punos ambos.
Pero que os outros santos a vezes prenden vingança dos que lles erran, a Madre de Deus lles val sen dultança.
Desto direi un miragre grande que cabo Madride fez na eigreja de Tocha a Virgen; poren m'oyde todos mui de voontade e mercee lle pedide que vos gaanne de seu Fillo dos peccados perdoança. pero que os outros santos a vezes prenden vingança...
Onde foi assi un dia que un lavrador na festa de San Quireze segava ha messe per gran sesta, teendo sa fouç en mão e un sombreir' en sa testa, de pallas, per que cuidava do sol aver amparança. Pero que os outros santos a vezes prenden vingança...
E porque en aquel dia de San Quireze segava, Deus, por onrra daquel santo, a mão con que cuidava o mãoll' alçar de terra con ele se ll' apertava de guisa que non podia aver ende delivrança. Pero que os outros santos a vezes prenden vingança...
Outrossi a mão destra cona fouce apertada foi, assi como se fosse con fort' engrud' engrudada; e ben assi o levaron tolleito a ssa pousada os outros. E aquel dia sol non ouveron ousança Pero que os outros santos a vezes prenden vingança.
De segaren; mais tan toste aquel lavrador levaron como x' estava a Tocha, e muito por el rogaron a Virgen Santa Maria e ant' o altar choraron dela que lle perdõasse aquela mui grand' errança Pero que os outros santos a vezes prenden vingança...
Que fezera, e chorando el muit' e de voontade, rogando Santa Maria que pela ssa piadade lle valess' e non catasse aa ssa gran neicidade, e que daquela gran coita o tirasse sen tardança. Pero que os outros santos a vezes prenden vingança.
Pois assi ouve chorado, log' a Sennor das sennores lle valeu, que senpr' acorre de grad' aos peccadores, e desaprendeu-ll' as mãos e tolleu-ll' end' as doores; Por que todos ben devemos aver en ela fiança. Pero que os outros santos a vezes prenden vingança...
More by Afonso X de Leão e Castela
- CCCXCIII ([C]omo Santa Maria do Porto guareçeu…)
- CCCXCIV (Esta cantiga é do mõesteiro de…)
- CCCXCIX (Esta .CCCXCVIIII. é como ena vila…)
- CCCXCV (Niun poder deste mundo de gente…)
- CCCXCVII (Como Santa Maria livrou u mouro…)
- CCCXI (Como Santa Maria de Monsarrat resusçitou…)
- CCCXII (Como o cavaleiro non pude conprir…)
- CCCXIII (Esta é da nave que andava…)