Versos Portuguese Afonso X de Leão e Castela CCCXCVII (Como Santa Maria livrou u mouro…)

Portuguese poem

CCCXCVII (Como Santa Maria livrou u mouro…)

by (1221–1284)

Listen in the reader

Como Santa Maria livrou u mouro a que queria fillar o demo, e feze-o tornar crischão.

Muitas vegadas o dem' enganados ten os omes, porque lle[s] faz creer muitas sandeces; e taes pecados desfaz a Virgen por seu gran saber.

E desto contado vos será per mi miragr' e mostrado quant' end' aprendi, fremos' aficado, e ben ascuitado será, per meu grado, e dev' a seer, que o muit' onrrado Deus, e acabado pola de que nado foi, quiso fazer. Muitas vegadas o dem' enganados...

En Conssogr' avia un bon om' atal que Santa Maria amava mais d' al, e mui gran perfia por ela prendia sempre cada dia, com' oý dizer, con un d' Almaria mouro, que dizia que ren non valia o seu gran poder. Muitas vegadas o dem' enganados...

Aqueste mour' era daquel om' e seu cativo, e fera- ment' era encreu; e ja o quisera de grad' e fezera crischão e dera lle de seu aver. Mais non podera, macar lo dissera, con el, ca tevera sempr' en descreer Muitas vegadas o dem' enganados...

Ena Groriosa, e a razõar mal e soberviosa- ment' e desdennar que era 'ng[an]osa muit' e mentirosa sa fe e dultoa e sen prol ter; e tal revoltosa cous' e enbargosa e d' oir nojosa non é de caber. Muitas vegadas o dem' enganados...

O om' entendudo foi e de bon sen e apercebudo de guardar mui ben o mouro barvudo, falss' e descreudo; e come sisudo o mandou meter en logar sabudo d' aljub' ascondudo, e dentr' estendudo o fezo jazer. Muitas vegadas o dem' enganados...

El ali jazendo, o demo chegou, e logo correndo en ele travou; mais defendendo ss' o mour' e tremendo muit' e contendendo, ll' o dedo coller na boqu' e gemendo e fort' estrengendo tod' e desfazendo, llo fezo perder. Muitas vegadas o dem' enganados...

Daquesta maneira duas noites fez; mais aa terceira a Sennor de prez, a mui verdadeira e Virgen enteira, come luméeyra sse lle fez veer, e deu-lle carreira per que na fogueira d' inferno que cheira non podess' arder. Muitas vegadas o dem' enganados...

E disse: «Pagão, sse queres guarir, do demo de chão t' ás a departir e do falsso, vão, mui louco, vilão Mafomete cão, que te non valer pode, e crischão te faz e irmão nosso, e loução seie sen temer.» Muitas vegadas o dem' enganados...

Poi-lo castigara, el lle respondeo que en quant' andara, todo falleceo, e que mal mercara de que non fillara bautism', e errara en seu connocer por quanto viltara a fii tan cara. «Mais mannãa crara querrei receber Muitas vegadas o dem' enganados...

A fe dos Romãos; ca connosco ben,» diss' el, «que pagãos andan con mal sen a guisa de vãos, ca non son certãos d'a lee dos crischãos per ren manter, nen come louçãos, mais com' antivãos contra Mec' a[s] mãos punnan de tender.» Muitas vegadas o dem' enganados...

Quando foi mannãa, daly o sacou, seu dono; e chãa- mente lle contou que viu da louçãa Virgen, que nos sãa e nos da maçãa, fez perdon aver: «Porend' a crischãa, comprida, certãa lee, e non vãa, quero manter.» Muitas vegadas o dem' enganados...

Sa razon fida, fez-lo bautizar seu don', e conprida- ment' e muit' onrrar. E de bõa vida foi pois, e servida del a que convida- nos a gran prazer de dar sen falida, qual non foi oyda, d' avermos guarida sen nunca morrer. Muitas vegadas o dem' enganados...