Portuguese poem
CCCXIII (Esta é da nave que andava…)
by Afonso X de Leão e Castela (1221–1284)
Esta é da nave que andava en perigoo do mar, e os que andavan en ela chamaron Santa Maria de Vila-Sirga, e quedou logo a tormenta.
Ali u todo-los santos non an poder de põer consello, pono a Virgen, de que Deus quiso nacer.
Ca razon grand' e dercito é de mais toste prestar sa graça ca d'outro santo, pois que Deus quiso fillar sa carn' e fazer-se ome por nos per ela salvar, e feze-a de vertudes font' e deu-lle su poder. Ali u todo-los santos non an poder de põer
E poren dizer-vos quero dela un miragr', e sei que loaredes seu nome; aynda vos mais direi: connoceredes de certo que sabença do gran Rei, seu Fillo, de pran á ela por tal miragre fazer. Ali u todo-los santos non an poder de põer...
Aqueste miragre fezo, assi com' aprendi eu, a Virgen Santa Maria de Vila-Sirga con seu poder; e parad' y mentes e ren non vos seja greu, ca eu de loar seus feitos ei sabor e gran prazer. Ali u todo-los santos non an poder de põer...
Ha nave periguada andava, com' aprendi, pelo mar en gran tormenta, e quanta gent' era y estavan en mui gran coita; e, assi com' eu oý, a nav' era ja quebrada. Des i o mar a crecer Ali u todo-los santos non an poder de põer...
Começou tan feramente e engrossar cada vez, e volvendo-s' as aras; des i a noite sse fez, cona tormenta mui forte, negra ben come o pez, demais viian da nave muitos a ollo morrer. Ali u todo-los santos non an poder de põer...
E porende braadavan e chamavan «Sennor Deus», e «San Pedr'» e «Santiago», «San Nicolas», «San Mateus», e santos muitos e santas, outorgando que romeus de grado seus seerian se lles quisesse valer. Ali u todo-los santos non an poder de põer...
Todos en perigoo eran e en gran coita mortal, e ben cuidavan que fossen mortos, non ouves[s]' y al; mais u crerigo que era y, pois viu a coita tal e oyra dos miragres da Santa Virgen dizer Ali u todo-los santos non an poder de põer...
Que ela en Vila-Sirga fez e faz a quantos van y mercee e ajuda pedir das coitas que an, des i das enfermidades son ben guaridos de pran, o seu corp' e os da nave lle foi logo offrecer. Ali u todo-los santos non an poder de põer...
E diz: «Varões, chamemos ora de bon coraçon a Virgen Santa Maria de Vila-Sirga, e non se faça end' om' afora, e peçamos-lle perdon, ca a ssa vertude santa no-nos á de falecer. Ali u todo-los santos non an poder de põer...
E os gollos ficaron como poderon mellor, e o crérigo dizendo: «Madre de Nostro Sennor, pois guaan[n]as de teu Fillo perdon ao pecador, a nossos erros non cates por mercee; mas doer Ali u todo-los santos non an poder de põer...
Te queras de nos, coitados, e valla-nos o teu ben e a ta virgidade, per que ss' o mundo manten. Acorre-nos, Sennor bõa, pois poder ás end' e sen, ca sen ti no-nos podemos desta coita deffender. Ali u todo-los santos non an poder de põer...
Pois que tu en Vila-Sirga aos cegos lume dás e ressuscita-los mortos pela vertude que ás, acorre-nos, Virgen santa, ca non cuidamos a cras chegar; mais tu esta coita nos podes toda toller.» Ali u todo-los santos non an poder de põer...
O crerigo, pois diss' esto, os ollos a ceo alçou e logo de mui bon grado «Salve Regina» cantou a onrra da Virgen Madr'; e ha poomba entrou branca en aquela nave, com' a neve sol caer. Ali u todo-los santos non an poder de põer...
E a nav' alumeada aquela ora medes foi toda con craridade; e cada u enpres a fazer sas orações aa Sennor mui cortes, des i todos começaron o seu nom' a beizer. Ali u todo-los santos non an poder de põer...
[E] o mar tornou mui manso, e a noit' escrareceu, e a nav' en otro dia en salvo porto prendeu, e cada u dos da nave, assi como prometeu offerta a Vila-Sirga, e non quise falecer. Ali u todo-los santos non an poder de põer...
E da offerta fezeron u calez mui grand' assaz que o crengo adusse a Vila-Sirga, u faz a Virgen muitos miragres, assi com' a ela praz. E porende lle roguemos que nos faça ben viver. Ali u todo-los santos non an poder de põer...
More by Afonso X de Leão e Castela
- CCCXCVI (Como Santa Maria de Tocha guariu…)
- CCCXCVII (Como Santa Maria livrou u mouro…)
- CCCXI (Como Santa Maria de Monsarrat resusçitou…)
- CCCXII (Como o cavaleiro non pude conprir…)
- CCCXIV (Como Santa Maria guareceu u cavaleiro…)
- CCCXIX (Quen quer mui ben pod' a…)
- CCCXL (Virgen Madre groriosa)
- CCCXLI (Com' á gran pesar a Virgen…)