Portuguese poem
CCCXLI (Com' á gran pesar a Virgen…)
by Afonso X de Leão e Castela (1221–1284)
Com' á gran pesar a Virgen dos que gran pecado fazen, outrossi en salvar punna os que en torto non jazen.
Desto direi un miragre que en terra de Gasconna fez a Virgen groriosa, que sobre nos mão ponna por que ao gran joizo non vaamos con vergonna ant' aquel que as maldades e os erros se desfazen. Com' á gran pesar a Virgen dos que gran pecado fazen...
Aly foi un cavaleiro grand' e apost' e fremoso e enparentado muito e rico e poderoso; mais casciu con ha dona, e foi dela tan ceoso como sse fezesse torto, en que outras muitas jazen. Com' á gran pesar a Virgen dos que gran pecado fazen...
En coidando que ll'errara, dava-lle mui maa vida, e muitas vezes maltreita era del e mal ferida; e de comer pouc' avia, ar andava mal vestida, ca molleres con maridos ceosos tal vida fazen. Com' á gran pesar a Virgen dos que gran pecado fazen...
A dona maravillada foi desto que lle fazia, e mui coitada chorando con ele falou u dia e dis e-ll' assi: «Marido, de grado saber querria de vos se an d'aver pa os que en torto non jazen.» Com' á gran pesar a Virgen dos que gran pecado fazen...
Diz el: « Porqué mio dizedes?» Diss' ela: Porque vos vejo andar contra mi sannudo, de que ei medo sobejo; e de saber por que éste, ren tan muito non desejo, e os que me mezcran vosco, par Deus, mui gran torto fazen.» Com' á gran pesar a Virgen dos que gran pecado fazen...
Disse-ll' el: «A min disseron que me fazedes [gran] torto, e tan gran pesar ei ende que querria seer morto; ca de tal cousa com' esta non poss' eu aver conorto, e maa ventura venna a quantos en esto jazen.» Com' á gran pesar a Virgen dos que gran pecado fazen..
Diss' ela: «Ja Deus non queira que [eu] en tal torto jaça, e non á no mundo salva que eu sobr' esto non faça; e sequer en un gran fogo en meo daquela praça me meterei, ca non sõo daquelas que esto fazen.» Com' á gran pesar a Virgen dos que gran pecado fazen...
Diss: ele: «Par Deus, no fogo non quero que vos que[i]medes, mais en aquel altar santo do Poi quero que juredes que torto non me fezestes, e ar quero que saltedes de cima daquela pena con esses que juso jazen.» Com' á gran pesar a Virgen dos que gran pecado fazen...
Diss' ela: «De mui bon grado farei o que me mandades, en tal que maa sospeita per ren de mi non ajades.» E pera o Poy se foron, e de certo ben sabiades que foron y grandes gentes come enas festas fazen. Com' á gran pesar a Virgen dos que gran pecado fazen...
E pois disseron a missa, sobr' o altar pos as mãos, jurando que non ll'errara pela lee dos crischãos [. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .] [. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .] Com' á gran pesar a Virgen dos que gran pecado fazen...
Des que aquest' ouve dito, log' ante toda a gente sobiu encima da pena, correndo esforçadamente, e diss' a mui grandes vozes: «Madre daquel que non mente, val-me, ca tu senpre vales aos que torto non fazen.» Com' á gran pesar a Virgen dos que gran pecado fazen...
Pois sa razon acabada ouv', en u brial ben feito ficou, sen null' outro pano, e catou e viu o geito muit' alt' e muit' espantoso; mais pavor per niun preito non ouve, com' an aquelas que en culpa mortal jazen. Com' á gran pesar a Virgen dos que gran pecado fazen...
E leixou-sse caer logo sen niha deteença, avendo en Santa Maria, que é verdade, creença, que quis que as cousas duras lle fezessen reverença en lle seer saborosas ben come as moles fazen. Com' á gran pesar a Virgen dos que gran pecado fazen...
Assi que non foi ferida nen en pee nen en mão nen en niu outro nembro, ant' ouv' o corpo ben são; e o logar que esquivo era, tornou-sse-lle chão, pero o logar é duro e muitas pedras y jazen. Com' á gran pesar a Virgen dos que gran pecado fazen...
O marido, pois viu esto, perdeu todos seus antollos e foi mui corrend' ant' ela logo ficar os gollos e disse-ll': «Ai, santa dona,» muito chorando dos ollos, «perdõa-me, ca perdõa Deus aos que erro fazen.» Com' á gran pesar a Virgen dos que gran pecado fazen...
Ela perdõou-lle logo, e deron todos loores aa Virgen groriosa, que é Sennor das sennores; e tan toste o miragre meteron ontr' os mayores miragres eno gran livro, en que outros muitos jazen. Com' á gran pesar a Virgen dos que gran pecado fazen...
More by Afonso X de Leão e Castela
- CCCXIII (Esta é da nave que andava…)
- CCCXIV (Como Santa Maria guareceu u cavaleiro…)
- CCCXIX (Quen quer mui ben pod' a…)
- CCCXL (Virgen Madre groriosa)
- CCCXLII (Como Santa Maria fez parecer a…)
- CCCXLIII (Como Santa Maria de Rocamador guariu…)
- CCCXLIV (Como Santa Maria de [Tudia] fez…)
- CCCXLV (Como Santa Maria mostrou en vison…)