Portuguese poem
CCCXLIII (Como Santa Maria de Rocamador guariu…)
by Afonso X de Leão e Castela (1221–1284)
Como Santa Maria de Rocamador guariu ha manceba demoniada de demonio mudo e fez que falasse.
A Madre do que o demo fez no mudo que falasse, fezo a outro diabo fazer como se calasse.
Ca diz eno Evangeo dun ome que non falava, en que jazia o demo; mais aquel Deus que sãava toda-las enfermidades e mortos ressucitava, [a] tanto que o viu, logo mandou-lle que non leixasse A Madre do que o demo fez no mudo que falasse...
De falar e que dissesse todo quanto que sabia. E del aquesta vertude ouve pois Santa Maria, que fezo un gran miragre de que vos dizer querria en tal que gente m'oysse que me mui ben ascuitasse. A Madre do que o demo fez no mudo que falasse...
Ond' avo en Caorce da moller que ssa filla ouve mui grande frernosa; mais o diabo, que trilla aos seus, fillou-a forte mente a gran maravilla, e dizia toda cousa a quen lla enpreguntasse. A Madre do que o demo fez no mudo que falasse...
A madre con coita dela foi corrend' aa eigreja e ao capelan disse: «Por Deus mercee vos seja que acorrades mia filla que con o demo peleja,» dizendo ca med' avia que no fogo a deitasse. A Madre do que o demo fez no mudo que falasse...
El fillou agua beita e foi alá mui de grado; e log' o demo lle disse: «Ai, crerigo escomu[n]gado, e como sol falar ousas? Ca agora tal peccado feziste, que gran dereito faria quen te matasse. A Madre do que o demo fez no mudo que falasse...
E demais que trages agua beita e es maldito, a per poucas non m' é ora que os ollos non te brito.» Quando o crerigo oyu esto, punnou de seer del quito, ca mui gran pavor avia que o chus non deostasse. A Madre do que o demo fez no mudo que falasse...
Poi-lo capelan foi ido, a todos quantos entravan por vee-la lles dizia aquelo en que pecavan; ond' avian gran vergonna e poren se receavan tanto dela, que apas achavan quen y entrasse. A Madre do que o demo fez no mudo que falasse...
A madre, pois viu aquesto, con pesar e con vergonna a Rocarnador levou-a, que é preto de Gasconna, e diss': «Ai, Santa Maria, roga teu Fillo que ponna consell' en esta mia filla com' o demo a leixasse. A Madre do que o demo fez no mudo que falasse...
Ca, sen que a ten coitada, faz-lle que diga nemiga a todos, ond' ei vergonna tal que sol non sei que diga; mas tu que es verdadeira Madre de Deus e amiga, mandasses-lle que se fosse dela e se desterrasse.» A Madre do que o demo fez no mudo que falasse...
A oraçon desta dona log' a Virgen ouv' oydaso e fezo calar o demo, e foi a moça guarida; e deron poren loores aa Sennor mui conprida, a que quen quer as daria que sse migo co[n]ssellas[s]e. A Madre do que o demo fez no mudo que falasse...
More by Afonso X de Leão e Castela
- CCCXIX (Quen quer mui ben pod' a…)
- CCCXL (Virgen Madre groriosa)
- CCCXLI (Com' á gran pesar a Virgen…)
- CCCXLII (Como Santa Maria fez parecer a…)
- CCCXLIV (Como Santa Maria de [Tudia] fez…)
- CCCXLV (Como Santa Maria mostrou en vison…)
- CCCXLVI (Como Santa Maria guariu ha moller…)
- CCCXLVII (A Madre de Jhesu-Cristo, o verdadeiro…)