Versos Portuguese Afonso X de Leão e Castela CCCXLV (Como Santa Maria mostrou en vison…)

Portuguese poem

CCCXLV (Como Santa Maria mostrou en vison…)

by (1221–1284)

Listen in the reader

Como Santa Maria mostrou en vison a u Rei e a ha Rea como avia gran pesar porque entraron mouros a sa capela de Xerez.

Sempr' a Virgen groriosa faz aos seus entender quando en alga cousa filla pesar ou prazer.

E desta gran maravilla u chanto mui doorido vos direi que end' avo, sol que me seja oydo, que conteceu en Sevilla quando foi o apelido dos mouros como gãaron Xerez con seu gran poder. Sempr' a Virgen groriosa faz aos seus entender...

Enton el Rei Don Affonso, fillo del Rei Don Fernando, reinava, que da Reynna dos ceos tia bando contra mouros e crischãos maos, e demais trobando andava dos seus miragres grandes que sabe fazer. Sempr' a Virgen groriosa faz aos seus entender...

Este dous anos avia, ou ben tres, que gaannara Xerez e que o castelo de crischãos ben pobrara; pero a vila dos mouros como y estava leixara, e avo que por esto a ouvera pois a perder. Sempr' a Virgen groriosa faz aos seus entender...

Ca os mouros espreitaron quando el Rei ben seguro estava deles, e toste foron fazer outro muro ontr' o castel' e a vila, muit' ancho e fort' e duro; e daly os do castelo fillaron-s' a conbater Sempr' a Virgen groriosa faz aos seus entender...

Tan feramente, en guisa que u ric-ome onrrado muito, que dentro jazia, e Don Nun' era chamado, con peça de cavaleiros, foi de tal guisa coitado, que al Rey enviou logo que o mandass' acorrer. Sempr' a Virgen groriosa faz aos seus entender...

El Rey quand' oyu aquesto, fez logo toda sa oste mover, e ar mandou logo sacar seu pendon mui toste de Sevilla, e ssa tenda e cozynna e reposte, querendo yr aquela noite a Guadeyra mãer. Senpr' a Virgen groriosa faz aos seus entender...

E el estand' en aquesto, ar vo-ll' outro mandado de Don Nuno, que lle disse de com' estava cercado e que per seu corpo fosse ll'acorrer; se non, pagado per outr' ome non seria. E el Rei foi aprender Senpr' a Virgen groriosa faz aos seus entender...

Que esto que ll' enviava dizer que o ajudasse, que por al nono fazia senon que, quando chegasse el Rei a Xerez, que logo o castelo ll'entregasse, que per dereit' e per foro non devia a seer. Sempr' a Virgen groriosa faz aos seus entender...

Quand' el Rey oyu aquesto, connoceu as maestrias con que ll'andava, e logo fillou sas cavalerias que ll'enviou en acorro, e foron y en dous dias; e tan toste que chegaron, foy-os logo a veer. Senpr' a Virgen groriosa faz aos seus entender...

E el disse-lles que grande prazer con eles avia, mais que aquele castelo per ren ter non podia que per nulla maneira en el morrer non queria, e a eles rogou muito que o fossen receber. Senpr' a Virgen groriosa faz aos seus entender...

Eles, quand'oyron esto, atal acordo tomaron que leixassen no castelo poucos omes; e leixaron maos e tan mal guisados, e assi o aguisaron que ante de meyo dia s' ouv' o castel' a perder. Senpr' a Virgen groriosa faz aos seus entender...

E prenderon quantos eran en ele sen demorança, e britaron a capela da que é noss' anparança, e fillaron a omagen feita a ssa semellança e foron pola queimaren, mais sol nunca pod' arder. Senpr' a Virgen groriosa faz aos seus entender...

Aa ora que aquesto fazian, ben en Sevilla jazia el Rey dormindo na sesta; e maravilla viu en sonnos, com' aquela que é de Deus Madr' e Filla oya ena capela de Xerez vozes meter. Senpr' a Virgen groriosa faz aos seus entender...

E tragia en seus braços u tan fremoso mino que mais seer non podia, pero era pequenyn[n]o; e correndo aa porta da capela mui festo via con el fugindo, ca viia fog' acender Senpr' a Virgen groriosa faz aos seus entender...

Dentro e de grandes chamas arder toda a capela. E porend' ela changendo se chamava: «Ai, mesela, se perez' este mino, que é cousa atan bela, querria eu mil vegadas ante ca ele morrer.» Senpr' a Virgen groriosa faz aos seus entender...

E a el Rey semellava que lle dizia: «Uviade e, por Deus, este mino que trag' en braços fillade que o non queim' este fogo, e sequer a mi leixade; ca se ele ficar vivo, eu mal non posso aver.» Senpr' a Virgen groriosa faz aos seus entender...

El Rei, quand' aquest' oya, foi logo fillar correndo ao men e à Madre do fogo que muit' ardendo estava a grandes chamas. E el chorand' e gemendo despertou daqueste sonno e fillou-o a dizer Senpr' a Virgen groriosa faz aos seus entender...

A sa moller a Reynna, que jazia eno leito cabo del, e este sonno lle contava tod' a eito. E ela lle respondia ben de dereit' en dereito: «Outro tal ei eu sonnado, que vos quero retraer Senpr' a Virgen groriosa faz aos seus entender...

[E] enton lle contou todo aquel sonno que sonnara, e como a Santa Virgen ben do fogo a chamara que lle tiras[s]' o mino, e que ela os tirara ambos do fogo e 'n salvo os fora enton põer. Senpr' a Virgen groriosa faz aos seus entender...

Logo el Rey e a Rea por aquesto entendudo ouveron que o alcaçar de Xerez era perdudo e a omagen da Virgen avia mal recebudo, e porende se fillaron daquesto muit' a doer. Senpr' a Virgen groriosa faz aos seus entender...

Mas depois a poucos dias quiso Deus que gaannada Xerez este Rei ouvesse e de crischãos pobrada, e a omagen da Virgen ena capela tornada con mui gran precisson fosse, segun devia seer. Senpr' a Virgen groriosa faz aos seus entender...

E el Rey e a Reynna e seus fillos, que veron y con eles, a Deus graças porende mui grandes deron. E quantos aqueste feito oyron pois e souberon, o nome da Santa Virgen fillaron a beizer. Senpr' a Virgen groriosa faz aos seus entender...