Portuguese poem
CCCXIX (Quen quer mui ben pod' a…)
by Afonso X de Leão e Castela (1221–1284)
Quen quer mui ben pod' a Virgen groriosa de door guarir, non será tan coitosa.
Ca tan muitas graças deu e piadades a ela seu Fillo, que enfermidades de muitas maneiras toll'; e ben creades que a quena chama non é vagarosa. Quen quer mui ben pod' a Virgen groriosa...
Poren quer' eu dela un miragr' onrrado dizer, se m' oyrdes; e poi-lo contado ouver, saberedes que faz mui guisado o que faz serviço a esta piadosa. Quen quer mui ben pod' a Virgen groriosa...
Riba d' Odian' á ha ssa eigreja desta Virgen santa que beita seja, que chaman Teren'; e quen quer que deseja saud' en seu corpo de door dultosa Quen quer mui ben pod' a Virgen groriosa...
Que aja de ravia ou d'outra doença, logo daly são vai pela sabença desta Virgen santa, que nos atrevença dá que a sirvamos come graciosa. Quen quer mui ben pod' a Virgen groriosa...
A alen Badallouz en Xerez morava un ome que muito na Virgen fiava; e ha ssa filla a que muit' amava docceu de ravia, e foi tan raviosa Quen quer mui ben pod' a Virgen groriosa...
Que a non podian ter en prijões, nen valian ervas nen escantações, nen aynda santos a que orações fazian por ela, tant' era queixosa. Quen quer mui ben pod' a Virgen groriosa...
Vivian en coita con ela mui fort' e non avian dela ja neun conorte nen sabian que lle valves[s]' ergo morte; seu padr' era ' n coita, sa madre chorosa Quen quer mui ben pod' a Virgen groriosa...
Por ela, ca outro fillo non avian. Des i prometeron que a levarian a Terena, ca ja per al non sabian que saud' ouvesse. E poren trigosa Quen quer mui ben pod' a Virgen groriosa...
Foi desto sa madr' e levou-a correndo daly a Terena, gran doo fazendo e pela carreira ynd' assi dizendo: «Virgen de Deus Madre santa preciosa, Quen quer mui ben pod' a Virgen groriosa...
Sobr' esta mia filla mostra ta vertude que a ta mercee santa y ajude; fonte de bondades, tu lle dá saude, ca mui ben [a] podes dar, Virgen fremosa.» Quen quer mui ben pod' a Virgen groriosa...
Foi a bõa dona tanto demandando a Santa Maria mercee, chorando muito dos seus ollos, que foron chegando preto da eigreja da de Deus esposa. Quen quer mui ben pod' a Virgen groriosa...
Tanto que a moça que era doente viu a eigreja, logo mantente foi mui ben guarida; e diss' aa gente que a desliassen, ca a merceosa Quen quer mui ben pod' a Virgen groriosa...
Madre de Deus, Virgen, saude lle dera tal que se sentia que ben sãa era. A companna toda gran lediça fera ouve deste ffeito e foi mui goyosa. Quen quer mui ben pod' a Virgen groriosa...
Ela diz: «Amigos, as sogas tallade, ca ja saa soon pola piadade de Santa Maria; ca da ssa bondade, ao que a chama, é muit' avondosa. Quen quer mui ben pod' a Virgen groriosa...
Seu padr' e sa madre gran prazer ouveron quand' a filla viron sãa, e fezeron aly ssa vegia e offertas deron quanto ss' atreveron aa saborosa Quen quer mui ben pod' a Virgen groriosa...
Que é de Deus Madr', e muito a loaron; des i a ssa terra con ela tornaron sãa e guarida, e da virgen contaron que a ssa mercee non é dovidosa. Quen quer mui ben pod' a Virgen groriosa...
More by Afonso X de Leão e Castela
- CCCXI (Como Santa Maria de Monsarrat resusçitou…)
- CCCXII (Como o cavaleiro non pude conprir…)
- CCCXIII (Esta é da nave que andava…)
- CCCXIV (Como Santa Maria guareceu u cavaleiro…)
- CCCXL (Virgen Madre groriosa)
- CCCXLI (Com' á gran pesar a Virgen…)
- CCCXLII (Como Santa Maria fez parecer a…)
- CCCXLIII (Como Santa Maria de Rocamador guariu…)